استاد بنان

تصنیف رویای هستی

تصنیف رویای هستی با صدا استاد غلامحسین خان بنان با شعری از استاد اسماعیل نواب صفا و آهنگی از استاد حسینعلی ملاح در دستگاه گوش نواز اصفهان ساخته شده است. ترکیب جادویی موسیقی و شعر و صدا در این تصنیف فوق العاده و در یک کلمه خارق العاده است. البته جایگاه استاد غلامحسین خان بنان به عنوان استاد تصنیف خوانی در سالیان گذشته بر کسی پوشیده نیست. اصولاً هر تصنیفی که استاد بنان خوانده اند بر جان و دل می نشیند. چون از دل و جان خوانده اند، بدون حواشی اضافی، بدون تحریر های اضافی و در مجموع هر چیزی در جای مناسب خود قرار دارد. حتی متن شعر و دستگاه موسیقی نیز همخوانی دارند و آه و حسرتی از گذشته را در موسیقی می توانید براساس متن شعر پیگیری کنید.

در میانه تصنیف از آواز اصفهان به دستگاه سه گاه وارد می شوند و در نهایت تصنیف را در آواز اصفهان به پایان می برند.

هستی چه بود؟، قصهٔ پر رنج و ملالی (آواز اصفهان)
 کابوس پر از وحشتی، آشفته خیالی (آواز اصفهان)
 ای هستی من و مستی تو، افسانه‌ای غم افزا (آواز اصفهان)
 کو فرصتی که تا لذتی بریم از شب وصالی؟ (آواز اصفهان)
 ز هستی، نصیبم بود درد بی نهایت (آواز اصفهان)
 چنان نی، ندارم سر شکوه و شکایت (آواز اصفهان)
 چرایی غمین، اقامت گزین به درگاه می‌فروشان (آواز اصفهان)
 گریز از محن، چو من ساغری بزن، ساغری بنوشان! (آواز اصفهان)
 هستی چه بود؟، قصهٔ پر رنج و ملالی (آواز اصفهان)
 کابوس پر از وحشتی، آشفته خیالی (آواز اصفهان)
 ای دل، چه ز جانم خواهی؟، ای غم ، ز چه جانم کاهی؟ (دستگاه سه گاه)
 ترسم که جهانی سوزد، از دل چو بر آرم آهی (دستگاه سه گاه)
 به دلم نه هوس، نه تمنا باشد، چه کنم که جهان همه رویا باشد! (دستگاه سه گاه)
 بگذر ز جهان همچون من، افشان به جهانی دامن (دستگاه سه گاه)
 بزمم سیه اما سازم جمع دگران را روشن (دستگاه سه گاه)
 هستی چه بود؟، قصهٔ پر رنج و ملالی (آواز اصفهان)
 کابوس پر از وحشتی، آشفته خیالی (آواز اصفهان)
 ای هستی من و مستی تو، افسانه‌ای غم افزا (آواز اصفهان)
 کو فرصتی که تا لذتی بریم از شب وصالی؟ (آواز اصفهان)

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *